Δύο χρόνια πριν…

Είμαστε! Είμαστε 2 χρόνια πριν. Τώρα αυτή τη στιγμή. Δεν χρησιμοποιώ αφηγηματικό Ενεστώτα. Γιατί 2 χρόνια και όχι δέκα? Λίγο αυθαίρετα! Αλλά και πάλι, τότε λήγει η κυβερνητική θητεία. Είναι ένα ορόσημο. . Ο χρόνος υπολογίζεται κάθε φορά από τα ορόσημα που του θέτουμε! Γιατί να λέμε «τα τελευταία τριάντα χρόνια» και να μην λέμε «τα τελευταία εξήντα χρόνια»; Έχει ορόσημο η αδυναμία που δείχνουμε ώστε να οργανωθεί ένα «θεσμόπληκτο» κράτος; Γιατί όχι «τα τελευταία εκατό χρόνια»; Κατ’ αρχάς γιατί θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει η αυθαίρετη δυνατότητα μιας κυβέρνησης να σταματά τη θητεία της όποτε θέλει ή όποτε τη συμφέρει. Για παράδειγμα, η ΝΔ θα ήταν ακόμα κυβέρνηση υπό αυτό το καθεστώς… Τότε θα μπορούσαμε να κρίνουμε την ευκολία να κριτικάρει αλλά και τη δυνατότητά της να κυβερνήσει… Mauvais! Ή να θέτει όρους! Ακόμα χειρότερο.