Σκέψεις με ενέργεια

Κα Πιπιλή

Κοιτάξτε! Εγώ δεν ξύπνησα χτες το πρωί με σκοπό να αμφισβητήσω, πόσο μάλλον να σας αφαιρέσω, το δικαίωμα της άποψης, της κριτικής, του αγώνα. ΕΣΕΙΣ κάνατε μια δημόσια παρέμβαση, όπου η αγανάκτησή σας καταλογίζει ευθύνες και ονομάζει θύτες τους κυβερνητικούς και πολιτειακούς παράγοντες.

Εγώ αναρωτήθηκα εάν ΕΣΕΙΣ ως ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΔΗΜΑΡΧΟΣ (2006), ως ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΩΝ (2006), ως Δημοτική Σύμβουλος από το 1986, όπως λέτε και μάλιστα ΠΡΩΤΗ σε ψήφους από το 1994, ως Πρόεδρος Δημοτικής Επιχείρησης, ως μέλος Διοικητικών Συμβουλίων και ως Βουλευτής αισθάνεσθε ότι έχετε αρμοδιότητες ή όχι, αισθάνεσθε μέρος των κυβερνητικών και πολιτειακών παραγόντων ή όχι και τέλος, εάν αισθάνεσθε «θύτης» ή όχι.

Προφανώς και από την τωρινή σας απάντηση φαίνεται πως όχι.

Εμένα αυτό δεν μου «κολλάει» λογικά…! Αναρωτιέμαι τι σημαίνει, μετά από όλα αυτά, η πρότασή σας «Τό νά βαρύνεσαι όμως συνολικά, αν και εισαι ενα και μόνον ατομο, γιά τά διαχρονικά πολιτικά καί πολιτειακά λάθη τών μεγαλουπουργών, τών κυβερνήσεων ακόμα καί τών Δημάρχων ειναι λάθος.»

Τι άλλο θα έπρεπε να είχατε γίνει για να αποτελείτε κυβερνητικός ή πολιτειακός παράγοντας;

Ας είναι…

Θέτετε ένα προσωπικό ζήτημα και με ρωτάτε εάν και εγώ αισθάνομαι υπεύθυνος και θύτης επειδή ήμουν στην ΕΑΧΑ για πέντε χρόνια. Θα σας απαντήσω με ειλικρίνεια καθώς δεν θα προσπαθήσω ούτε να ξεπεράσω το τι ακριβώς ήμουν (ώστε να θεωρηθεί σφετεριστική ή καταχρηστική η απάντησή μου σε σχέση με αυτό που ακριβώς ήμουν) αλλά ούτε και να παρουσιαστώ ως άλλος ένας «που δεν ξέρει και δεν είδε».

Στην Ενοποίηση ΕΙΧΑ αρμοδιότητες και εάν δεν κατάφερα να πείσω ότι η Πλατεία Ομονοίας ΔΕΝ είναι δημόσιο ουρητήριο προφανώς και απέτυχα. Και εξ αιτίας της αποτυχίας αυτής (και προφανώς κάθε αποτυχίας) έχω κι εγώ μερίδιο συνενοχής γιατί ακριβώς υποστηρίζω ότι είχα αρμοδιότητες τις οποίες και αποδέχομαι.

Αποδέχομαι επίσης την ευθύνη που προκύπτει από το γεγονός ότι είμαι ακόμα άλλος ένας που είδε την απαξίωση του Ιστορικού Κέντρου να έρχεται (και ήλθε) χωρίς να έχει αντιδράσει με τον πιο κατάλληλο τρόπο ώστε να μην φτάσουμε εδώ.

Ταυτόχρονα εδώ υπάρχει και το θέμα –πολύ πιο σημαντικό- εάν η ΕΑΧΑ, που είχε αναλάβει να κάνει συγκεκριμένα έργα στο Κέντρο είναι δυνατόν να αναλάβει ευθύνες για την απαξίωση του Κέντρου. Η «παύση» της για μια πολύ μεγάλη χρονική περίοδο όμως φέρει σίγουρα ευθύνες καθώς αποτέλεσε σημαντική πολιτική επιλογή για την έκβαση της κατάστασης στο Κέντρο της Αθήνας.

Αυτό που έγραψα χτες ήταν ότι η ΕΑΧΑ επί Καλαντίδη παρενέβη ουσιαστικά στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της. Θέλετε να αναρωτηθούμε εάν μια πιο επιτυχημένη ανάπλαση της Πλατείας Ομονοίας θα είχε εμποδίσει την υποβάθμιση της περιοχής γύρω από αυτήν; Ας το κάνουμε. Την απάντηση δεν την ξέρουμε με σιγουριά. Ξέρουμε όμως με σιγουριά ότι η βλάστηση που τοποθετήθηκε -και παρέμεινε για χρόνια- έδωσε άνετο κάλυμμα σε κάθε λογής παραβατική δραστηριότητα. Όπως επίσης ξέρουμε με σιγουριά ότι κανένας μετά την διαπίστωση της αποτυχίας, όπως λέτε, δεν ασχολήθηκε με το θέμα!!

Και  αυτό ακριβώς λέω. Ότι οι κυβερνητικοί και πολιτειακοί παράγοντες μετά το 2004 ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΑΝ για το Κέντρο της Αθήνας!! Τι να κάνουμε τώρα; Να πούμε πως έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον;

Για να μην κουράζουμε άλλο το πολύ φιλόξενο site: Ξέρω πόσο στοίχισε η ανάπλαση της πλατείας Ομονοίας όπως και πόσο θα στοίχιζε μια νέα μικρή διορθωτική παρέμβαση. Το θέμα μας δεν είναι εκεί αλλά στο γεγονός ότι ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΓΥΡΙΣΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 2004 και μετά. Μέχρι τώρα που ξαναέγινε πολιτικό και ουσιαστικό θέμα πρώτης γραμμής.

Τέλος, να σας πω ότι χτες έδωσα κάποια ποσοτικά στοιχεία ένδειξης ενιαφέροντος. Νομίζω όμως ότι το βασικό και απόλυτα ποιοτικό κέρδος από τις παρεμβάσεις του «τότε» (δεν έγιναν πια και στην εποχή του Αττίκ ούτε πριν 12 χρόνια, αλλά μόλις το 2004) ήταν ότι γέννησαν (από τα λάθη και τα σωστά) ένα μεγάλο ενδιαφέρον για την πόλη, το οποίο φρόντισαν κάποιοι να εξαφανίσουν. Πιο πρακτικά, αν πάρουμε για παράδειγμα την απομάκρυνση των διαφημιστικών πινακίδων (κάτι που χρειάστηκε να ξαναξεκινήσει πέρυσι…) θα μπορούμε να πούμε ότι και ανθρώπινες ζωές σώθηκαν αλλά και καταπολεμήθηκε ο εθισμός στην ανομία και στην παρανομία. Με έργα! Το ξέρω ότι σας άρεσε και ότι συμμετείχατε. Αυτό ακριβώς λέω από χτες : ΌΤΙ ΕΙΧΑΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ. Όμως και στα καλά και στα κακά…

——————————————————————————————————————————————————————————————————-

Απάντηση Φωτεινής Πιπιλή

Φωτεινή Πιπιλή / 11 Μάι 2011

.l Κύριε Γιαννόπουλε. Τό νά διεκδικείς συμμετοχή στά κοινά,ειτε ως δημοτικός σύμβουλος,ειτε ως βουλευτής ειτε ως Δήμαρχος σου αφαιρεί΄ τό δικαίωμα νά εχεις αποψη και γνώμη. Νά ασκείς κριτική,Νά αγωνίζεσαι για νά γίνει η πόλη σου καλλίτερη,οπως εχω αγωνισθεί εδώ καί πολλά χρόνια καί μάλιστα μέ επιτυχία σέ ορισμένα,οπου πέρασε η γνώμη μου. Τό νά βαρυνεσαι ομως συνολικά,αν και εισαι ενα καί μόνον ατομο,γιά τά διαχρονικά πολιτικά καί πολιτειακά λάθη τών μεγαλουπουργών,τών κυβερνήσεων ακόμα καί τών Δημάρχων ειναι λάθος. Μάλιστα τό γράφετε εσείς πού υπήρξαττε οπως λέτε στήν Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων,επί εποχής του προέδρου Γιάννη Καλαντίδη. Αφού λοιπόν αμφισβητείτε,χωρίς νά γνωρίζετε τήν προσωπική μου δράση- ακόμα καί ως μέλος του Δ.Σ τής ΕΑΧΑ – αφού ειρωνικά αμφισβειτείτε τά γραφόμενά μου,και ζητάτε απάντηση στό υποθετικό σας ερώτημα αν ειμαι θύτης η θύμα ολων τών λαθών από τήν πλευρά τής εκτελεστικής εξουσίας,τής Αστυνομίας,τής δημοτικής αστυνομίας τής Νομαρχίας,κα. σας επιστρέφω τό ερώτημα. Εισαστε αρα και εσείς «θύτης» αφού εισασταν στήν ΕΑΧΑ οταν επικυρώθηκε μετα πολλών αρχιτεκτονικών καί πολιτικών επαίνων,αυτό τό πανάκριβο τερατούργημα ,οπως αποδείχθηκε,τής πλατείας Ομονοίας.Γιατί θα γνωρίζετε καί πόσο στοίχισε η μετατροπή της σέ …δημόσιο ουρητήριο καί υπαιθριο ξενώνα κάθε παραβατικότητας ,οπως επίσης καί πόσο στοίχισε τό Σημητικό οραμα των Ολυμπιακών Αγώνων ! Οσο για τά αλλα Σημιτικά εργα-πού δέν τάαπαξιώνω συνολικά- σας θυμίζω τό «κράξιμο» πού επεσε για τήν πολυδάπανη εγκατάσταση αναβαθμιζόμενων φρακτών,στήν αρχή τής οδού περικλέους πού καταργήθηκαν ,εν μιά νυκτί.Τό θυμάσθε σίγουρα! Καί ο Γιάννης καλαντίδης,οντως πρόσφερε εργο. Αλλά εκείνη τήν εποχή,δέν υπήρχαν τά σημερινά προβλήματα στό κέντρο τής Αθήνας-τότε πρίν από δώδεκα χρόνια,τήν περίοδο πού εξυμνείτε. Αλλη Αθήνα,αλλες εποχές!