Δύο χρόνια πριν…

Είμαστε! Είμαστε 2 χρόνια πριν. Τώρα αυτή τη στιγμή. Δεν χρησιμοποιώ αφηγηματικό Ενεστώτα. Γιατί 2 χρόνια και όχι δέκα? Λίγο αυθαίρετα! Αλλά και πάλι, τότε λήγει η κυβερνητική θητεία. Είναι ένα ορόσημο. . Ο χρόνος υπολογίζεται κάθε φορά από τα ορόσημα που του θέτουμε! Γιατί να λέμε «τα τελευταία τριάντα χρόνια» και να μην λέμε «τα τελευταία εξήντα χρόνια»; Έχει ορόσημο η αδυναμία που δείχνουμε ώστε να οργανωθεί ένα «θεσμόπληκτο» κράτος; Γιατί όχι «τα τελευταία εκατό χρόνια»; Κατ’ αρχάς γιατί θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει η αυθαίρετη δυνατότητα μιας κυβέρνησης να σταματά τη θητεία της όποτε θέλει ή όποτε τη συμφέρει. Για παράδειγμα, η ΝΔ θα ήταν ακόμα κυβέρνηση υπό αυτό το καθεστώς… Τότε θα μπορούσαμε να κρίνουμε την ευκολία να κριτικάρει αλλά και τη δυνατότητά της να κυβερνήσει… Mauvais! Ή να θέτει όρους! Ακόμα χειρότερο.
Πέρα από αυτό το άνοστο παράδειγμα, τα 2 ακόμα χρόνια θα ήταν ένα είδος ιδανικής μετάβασης σε μια νέα κατάσταση. Μια μετάβαση με μια αληθινή μεταβατική κυβέρνηση ανεξάρτητα από πρόσωπα. Όχι ανεξάρτητα από άποψη ουσίας βέβαια. Πρόσωπα που πραγματικά θα θέσουν τους όρους αυτής της μετάβασης!
Τι θέλουμε; Τι αναζητούμε αυτήν την περίοδο; (Μπορεί όχι όλοι δυστυχώς!) Βασικά να σωθεί η οικονομία της Ελλάδας. Να σωθεί η χώρα από την χρεοκοπία. Ναι! Να διασωθεί ό,τι μπορεί να διασωθεί από τη χώρα, ίσως και η ίδια η χώρα! Θέλουμε, διαβάζω παντού, να αλλάξει η κατάσταση που μας οδήγησε εδώ, σε αυτό το σημείο κρίσης, δηλαδή να αλλάξουν οι πολιτικές που ακολουθήσαμε «τα τελευταία…», αλλά και να αλλάξουν οι σχέσεις που διαμορφώθηκαν, να αλλάξουν οι συσχετισμοί που οδήγησαν στις ανισορροπίες, να αλλάξουν οι νοοτροπίες στις οποίες οφείλονται οι παθογένειες.
Έτσι τουλάχιστον γράφουμε και διαβάζουμε παντού. Μηρυκάζουμε ότι πρέπει να βρεθεί η συναίνεση, να ανακαλυφθεί η κοινή λογική, να σταματήσει η ανικανότητα, να εμποδιστούν οι τακτικές της οπισθοδρόμησης, να εγκαταλειφθούν οι στρατηγικές της λούφας και παραλλαγής, να καταπολεμηθούν τα φαινόμενα διαφθοράς και αδιαφορίας, να σταματήσει επιτέλους η αδράνεια της ανοησίας και της κλεπταποδοχής, να σταματήσουν οι πρακτικές της ανταλλακτικής ψηφοθηρίας!
Εγώ, μέσα στην αφέλειά μου, νομίζω ότι αυτή τη στιγμή, 2 χρόνια πριν λοιπόν, έχουμε τη δυνατότητα να μην βάζουμε όρους και να μην θέτουμε όρια στις κοινές μας παραδοχές. Να μην επιτρέπουμε σε κανέναν κυρίως να τις «διακονεί» με ψέματα! Λέω ότι υπάρχει η δυνατότητα να περάσουμε 2 χρόνια με μια κυβέρνηση πραγματικά μεταβατική, η οποία θα λειτουργήσει στο πλαίσιο της σωτηρίας της οικονομίας, της ανάκαμψης της χώρας χωρίς άλλες προγραμματικές σκοπιμότητες πέρα από τη λυτρωτική εφαρμογή των αυτονόητων, που έχουμε αποδεκατίσει.
Το μεγαλύτερο κέρδος νομίζω ότι θα είναι αυτό: Ο πολιτικός κόσμος που θα αξίζει να διασωθεί, θα βρει το χρόνο να αναδιπλωθεί και να ξεδιπλωθεί πέρα από τα «μαντριά» της διανοητικής καθυστέρησης. Οι ταγοί της καταστροφής σήμερα πιέζουν για μια «άμεση λύση», για μια εθνική (εκλογική) πανωλεθρία. Φωνασκούν για τη συντήρηση της αναίδειας μέσω της αδιέξοδης παραπομπής στην προχειρότητα και στην συγκαταβατική επιστροφή στην πρακτική του «παιδομαζώματος». «Θα τους ξαναμαζώξουμε» τους ακούω να λένε στο εκλογικό τους προσχέδιο.
Όχι! Θέλουμε τον χρόνο που μας αρμόζει, σε εμάς τους πολίτες που πιστεύουμε ότι η χώρα αξίζει να υπάρχει, όχι πάλι πάνω σε δεκανίκια, αλλά ολόκληρη και υπερήφανη.

Ο διάλογος που πρέπει να γίνεται

Ο καθένας αυτή τη συζήτηση (για την κατάσταση της χώρας) την “πιάνει” απ΄όπου βολεύει τη σκέψη του, τον προβληματισμό του, την πορεία της ανάλυσής του και τη λύση που προτείνει: Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο, είναι ευρωπαϊκό, είναι της Νότιας Ευρώπης, είναι της Ελλάδας, είναι των δημοσίων υπαλλήλων, είναι του ελληνικού επιχειρηματικού και παραγωγικού τομέα, είναι της συνταγής της τρόικας, είναι της αποδοχής των μέτρων από την κυβέρνηση, είναι της μη αποδοχής τους, είναι της μη διαπραγμάτευσης του μνημονίου, είναι της μη άμεσης εφαρμογής των μέτρων του μνημονίου, είναι των κλειστών επαγγελμάτων, είναι, ξανά από την αρχή, της Μέρκελ, των ψηφοφόρων της Μέρκελ, είναι των Φινλανδών, είναι των τεράστιων επενδυτικών παγκόσμιων συγκροτημάτων, είναι της οικονομικής θεωρίας αλλά και της οικονομικής πρακτικής, είναι του δικού μας δημόσιου τομέα, είναι της μεσαίας τάξης, είναι του ιδιωτικού τομέα και των μικρομεσαίων, αυτών που φοροδιαφεύγουν και αυτών που έβγαλαν τα χρήματά τους έξω, αυτών που έτσι κερδοσκοπούν υπέρ της πτώχευσης της Ελλάδας, είναι του συνδικαλισμού, είναι του “συντεχνιασμού”, είναι επίσης αυτών που έχουν κάνει “επενδύσεις” στη φυρομ και στην τουρκία, είναι αυτών που χρησιμοποιούσαν τη μαύρη εργασία, είναι αυτών που λειτουργούσαν ως “βδέλλες”, είναι της κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης, είναι αυτών που αντιστέκονται στις μεταρρυθμίσεις αλλά και αυτών που θέλουν γρήγορα την υλοποίησή τους, είναι αυτών που αντιλαμβάνονται ότι περισσεύουν, είναι αυτών που κατηγορούν όλους τους άλλους και είναι και αυτών που κατηγορούν όλους τους άλλους (υπόλοιπους και αντίθετους), είναι αυτών που έφυγαν από την Ελλάδα γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν αυτά που ήθελαν στη χώρα αλλά και αυτών που έμειναν στη χώρα και έφτιαξαν διάφορα φρανκεσταϊνικά δημιουργήματα, αλλά και αυτών που έμειναν και προσπάθησαν και κατάφεραν κάτι σωστό και συνεχίζουν να παλεύουν προς αυτή την κατεύθυνση και προσπαθούν να φτιάξουν μια ζωή κανονική, είναι αυτών που έχουν τη μαγική λύση αλλά και αυτών που έχουν την καταναγκαστική λύση, είναι αυτών που θέλουν να μη μας δωσει η Τρόικα την επόμενη δόση, αυτών που δεν θα ζήσουν αν δεν πάρουμε την έκτη δόση, των πανεπιστημιακών που κατέστρεψαν την χώρα αλλά και των πανεπιστημιακών που κυβερνούν την χώρα, είναι αυτών που πιστεύουν ότι φτάσαμε εδώ επειδή η χώρα έχει μεγάλο δημόσιο τομέα αλλά και αυτών που πιστεύουν ότι δεν έχει καθόλου ιδιωτικό τομέα, είναι αυτών που πιστεύουν ότι φτάσαμε εδώ επειδή δεν υπήρξε ποτέ εργασιακή ασφάλεια ή δικαιοσύνη στον ιδωτικό τομέα και βολεύτηκαν στις “βολευτικές” υποσχέσεις αλλά και στην πρόσκαιρη (όπως αποδείχθηκε) ασφάλεια που προσφέρθηκε, είναι, ξανά και ξανά από την αρχή, της διεθνούς κρίσης όπως την ξαναείδαμε μέσα στον Αύγουστο με τον Ομπάμα να ψάχνεται, είναι αυτών που επιζητούν την παγκόσμια εκκίνηση, είναι αυτών που πιστεύουν ότι δεν προλαβαίνουμε την παγκόσμια εκκίνηση, είναι αυτών που ζητούν έργα για τις υποδομές, είναι αυτών που ζητούν λιγότερους φόρους, είναι αυτών που ζητούν περισσότερους φόρους, είναι αυτών που πηγαίνουν αργά προς τα ευρωομόλογα, είναι αυτών που προστατεύουν τα του οίκου τους, είναι αυτών που είναι στενόμυαλοι, είναι αυτών που είναι ανοιχτόμυαλοι,  είναι αυτών που επιθυμούν να ηγεμονεύσουν, είναι αυτών που δε θέλουν να αποδεχτούν την ηγεμονία, είναι αυτών που δηλώνουν αγανακτισμένοι, είναι αυτών που έχουν ζαλιστεί, είναι αυτών που πιστεύουν ότι καθυστερούμε, είναι αυτών που πιστεύουν ότι αλέθονται από την ταχύτητα, είναι αυτών που αλέθονται από την ασαφή ταχύτητα, είναι αυτών που τα βάζουν όλα στο ίδιο σακί, είναι αυτών που δεν έχουν καν σακί, είναι αυτών που φωνάζουν ότι οι πορτογάλοι τα πηγαίνουν καλύτερα, είναι αυτών που πιστεύουν ότι το πρόβλημα είναι συνολικό και όλων, είναι αυτών που βλέπουν κάθε μέρα το τέλος να έρχεται, είναι αυτών που δεν βλέπουν καν, είναι αυτών που μεγάλωσαν με τη “Λάμψη”, είναι αυτών που τη δημιούργησαν και την πούλησαν, είναι αυτών που μεγάλωσαν με συντροφιά τα σκάνδαλα, είναι αυτών που περιθωριοποιήθηκαν, είναι αυτών που δεν έχουν γλώσσα, είναι αυτών που έχουν δεμένη γλώσσα, είναι αυτών που έχουν μεγάλη γλώσσα, είναι αυτών που δεν έχουν τις ικανότητες, είναι αυτών που δεν βάζουν τις ικανότητές τους στον ντορβά της αναξιοπιστίας. Ξανά από την αρχή? Είναι του Στίγκλιτς ή του Ρουμινί, είναι του Φρίντμαν, είναι του σόρος, είναι της μπλακ Ροκ, είναι της φτώχειας μας, είναι της αδυναμίας μας να πράξουμε κάτι οργανωμένα, είναι της αβουλίας μας, είναι της εκπαίδευσής μας να είμαστε άβουλοι, είναι της ευκολίας μας να αυτονομαζόμαστε “beach” όταν απλά πρέπει να κάνουμε αυτό που απορρέει από τις βασικές μας υποχρεώσεις, είναι της έμφυτης ψευτομαγκιάς, είτε της έμφυτης υπερηφάνειας, είναι του άλλου, είναι του διαφορετικού, είναι αυτών που πιστεύουν ότι δεν έχουμε παιδεία και είναι αυτών αυτών που πιστευουν ότι δεν έχουμε εφαρμογή.

Δεν τελειώνει!!

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ που πρέπει να γίνεται. Το βασικό πρόβλημα είναι το πώς γίνεται αυτός ο διάλογος!

Πρόχειρα, δια βοής, σε χωνευτήριο, με κορώνες και σιωπές, με επίδειξη δύναμης και απειλών, με ισοπεδωτισμούς, με επιχειρήματα κατά το δοκούν και κατά το συμφέρον, με λογική σειρά (μαζί), με φωνές, σε αφασία ή σε οπτασία, με φαντασία ή με ανταρσία, με αγανάκτηση αλλά και με ύφος εθνοσωτήριο, με καταστροφολογίες και με απορρίψεις, με συναίνεση και με αντίδραση, με συγκατάβαση, με μοιρολατρεία, με ειρωνεία, με κυνηγητό, χωρίς κριτήρια, με βιασύνη, σε παράκρουση, χωρίς ροή, χωρίς συνέχεια, με πάθος αλλά χωρίς πραγματικό ενδιαφέρον καθώς οι περισσότεροι κοιτούν απλώς να γλιτώσουν ή να κερδίσουν κάτι, με απογοήτευση, με απορία, με βρισιές, με εντάσεις, με εκβιαστικά διλήμματα ανακατεμένα με σωστά διλήμματα, με προοπτική αλλά χωρίς πρόγραμμα, με αγωνία, με άγχος αλλά χωρίς συνέπεια, με φωνές που πετάγονται και μετά σβήνουν, με φωνές ιστορικά σβησμένες που ξαναπετάγονται, με υλικά εμποτισμένα από το κακό παρελθόν, με υλικά ανίκανα να παραγάγουν μέλλον.

Πάντως χωρίς αποτελεσματικότητα. Χωρίς αποτέλεσμα. Γιατί διαφορετικά σήμερα δεν θα ήμασταν με το ένα πόδι στον τάφο! Αν όχι με τα δύο πια και μισοσκεπασμένοι. Το σκάψιμο θα γίνει εκατοστό – εκατοστό, αν όχι χιλιοστό-χιλιοστό. Κάθε στιγμή, κάθε ημέρα. Πρέπει τα χέρια να καθαρίσουν το χώμα που μας θάβει συνεχώς, πόντο – πόντο από τώρα, από αυτή τη στιγμή. Πόσο χώμα θα βγάλουμε σήμερα? Σήμερα 10 Σεπτεμβρίου 2011 πόση καταστροφή θα βγάλουμε από πάνω μας? Φοβάμαι και πραγματικά θέλω να με διορθώστε, πως καθόλου. Ούτε έναν κόκκο…  Ακούω μόνο τις φτιαριές να πέφτουν άμπουλους.

Απάντηση Φ. Πιπιλή και σχόλιο στην απάντησή της

Κα Πιπιλή

Κοιτάξτε! Εγώ δεν ξύπνησα χτες το πρωί με σκοπό να αμφισβητήσω, πόσο μάλλον να σας αφαιρέσω, το δικαίωμα της άποψης, της κριτικής, του αγώνα. ΕΣΕΙΣ κάνατε μια δημόσια παρέμβαση, όπου η αγανάκτησή σας καταλογίζει ευθύνες και ονομάζει θύτες τους κυβερνητικούς και πολιτειακούς παράγοντες.

Εγώ αναρωτήθηκα εάν ΕΣΕΙΣ ως ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΔΗΜΑΡΧΟΣ (2006), ως ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΩΝ (2006), ως Δημοτική Σύμβουλος από το 1986, όπως λέτε και μάλιστα ΠΡΩΤΗ σε ψήφους από το 1994, ως Πρόεδρος Δημοτικής Επιχείρησης, ως μέλος Διοικητικών Συμβουλίων και ως Βουλευτής αισθάνεσθε ότι έχετε αρμοδιότητες ή όχι, αισθάνεσθε μέρος των κυβερνητικών και πολιτειακών παραγόντων ή όχι και τέλος, εάν αισθάνεσθε «θύτης» ή όχι.

Προφανώς και από την τωρινή σας απάντηση φαίνεται πως όχι.

Εμένα αυτό δεν μου «κολλάει» λογικά…! Αναρωτιέμαι τι σημαίνει, μετά από όλα αυτά, η πρότασή σας «Τό νά βαρύνεσαι όμως συνολικά, αν και εισαι ενα και μόνον ατομο, γιά τά διαχρονικά πολιτικά καί πολιτειακά λάθη τών μεγαλουπουργών, τών κυβερνήσεων ακόμα καί τών Δημάρχων ειναι λάθος.»

Τι άλλο θα έπρεπε να είχατε γίνει για να αποτελείτε κυβερνητικός ή πολιτειακός παράγοντας;

Ας είναι…

Θέτετε ένα προσωπικό ζήτημα και με ρωτάτε εάν και εγώ αισθάνομαι υπεύθυνος και θύτης επειδή ήμουν στην ΕΑΧΑ για πέντε χρόνια. Θα σας απαντήσω με ειλικρίνεια καθώς δεν θα προσπαθήσω ούτε να ξεπεράσω το τι ακριβώς ήμουν (ώστε να θεωρηθεί σφετεριστική ή καταχρηστική η απάντησή μου σε σχέση με αυτό που ακριβώς ήμουν) αλλά ούτε και να παρουσιαστώ ως άλλος ένας «που δεν ξέρει και δεν είδε».

Στην Ενοποίηση ΕΙΧΑ αρμοδιότητες και εάν δεν κατάφερα να πείσω ότι η Πλατεία Ομονοίας ΔΕΝ είναι δημόσιο ουρητήριο προφανώς και απέτυχα. Και εξ αιτίας της αποτυχίας αυτής (και προφανώς κάθε αποτυχίας) έχω κι εγώ μερίδιο συνενοχής γιατί ακριβώς υποστηρίζω ότι είχα αρμοδιότητες τις οποίες και αποδέχομαι.

Αποδέχομαι επίσης την ευθύνη που προκύπτει από το γεγονός ότι είμαι ακόμα άλλος ένας που είδε την απαξίωση του Ιστορικού Κέντρου να έρχεται (και ήλθε) χωρίς να έχει αντιδράσει με τον πιο κατάλληλο τρόπο ώστε να μην φτάσουμε εδώ.

Ταυτόχρονα εδώ υπάρχει και το θέμα –πολύ πιο σημαντικό- εάν η ΕΑΧΑ, που είχε αναλάβει να κάνει συγκεκριμένα έργα στο Κέντρο είναι δυνατόν να αναλάβει ευθύνες για την απαξίωση του Κέντρου. Η «παύση» της για μια πολύ μεγάλη χρονική περίοδο όμως φέρει σίγουρα ευθύνες καθώς αποτέλεσε σημαντική πολιτική επιλογή για την έκβαση της κατάστασης στο Κέντρο της Αθήνας.

Αυτό που έγραψα χτες ήταν ότι η ΕΑΧΑ επί Καλαντίδη παρενέβη ουσιαστικά στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της. Θέλετε να αναρωτηθούμε εάν μια πιο επιτυχημένη ανάπλαση της Πλατείας Ομονοίας θα είχε εμποδίσει την υποβάθμιση της περιοχής γύρω από αυτήν; Ας το κάνουμε. Την απάντηση δεν την ξέρουμε με σιγουριά. Ξέρουμε όμως με σιγουριά ότι η βλάστηση που τοποθετήθηκε -και παρέμεινε για χρόνια- έδωσε άνετο κάλυμμα σε κάθε λογής παραβατική δραστηριότητα. Όπως επίσης ξέρουμε με σιγουριά ότι κανένας μετά την διαπίστωση της αποτυχίας, όπως λέτε, δεν ασχολήθηκε με το θέμα!!

Και  αυτό ακριβώς λέω. Ότι οι κυβερνητικοί και πολιτειακοί παράγοντες μετά το 2004 ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΑΝ για το Κέντρο της Αθήνας!! Τι να κάνουμε τώρα; Να πούμε πως έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον;

Για να μην κουράζουμε άλλο το πολύ φιλόξενο site: Ξέρω πόσο στοίχισε η ανάπλαση της πλατείας Ομονοίας όπως και πόσο θα στοίχιζε μια νέα μικρή διορθωτική παρέμβαση. Το θέμα μας δεν είναι εκεί αλλά στο γεγονός ότι ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΓΥΡΙΣΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 2004 και μετά. Μέχρι τώρα που ξαναέγινε πολιτικό και ουσιαστικό θέμα πρώτης γραμμής.

Τέλος, να σας πω ότι χτες έδωσα κάποια ποσοτικά στοιχεία ένδειξης ενιαφέροντος. Νομίζω όμως ότι το βασικό και απόλυτα ποιοτικό κέρδος από τις παρεμβάσεις του «τότε» (δεν έγιναν πια και στην εποχή του Αττίκ ούτε πριν 12 χρόνια, αλλά μόλις το 2004) ήταν ότι γέννησαν (από τα λάθη και τα σωστά) ένα μεγάλο ενδιαφέρον για την πόλη, το οποίο φρόντισαν κάποιοι να εξαφανίσουν. Πιο πρακτικά, αν πάρουμε για παράδειγμα την απομάκρυνση των διαφημιστικών πινακίδων (κάτι που χρειάστηκε να ξαναξεκινήσει πέρυσι…) θα μπορούμε να πούμε ότι και ανθρώπινες ζωές σώθηκαν αλλά και καταπολεμήθηκε ο εθισμός στην ανομία και στην παρανομία. Με έργα! Το ξέρω ότι σας άρεσε και ότι συμμετείχατε. Αυτό ακριβώς λέω από χτες : ΌΤΙ ΕΙΧΑΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ. Όμως και στα καλά και στα κακά…

Όπως βλέπετε δεν έχω την πρόθεση να διαγράψω την πορεία κανενός. Αλλά επίσης δεν επικροτώ -ως πολίτης το έχω νομίζω το δικαίωμα- και την αδικαιολόγητη, δωρεάν αγανάκτηση κανενός. Τα αδιέξοδα της «αγανάκτησης» τα βλέπουμε σήμερα κιόλας…

——————————————————————————————————————————————————————————————————-

Απάντηση Φωτεινής Πιπιλή

Φωτεινή Πιπιλή / 11 Μάι 2011

.l Κύριε Γιαννόπουλε. Τό νά διεκδικείς συμμετοχή στά κοινά,ειτε ως δημοτικός σύμβουλος,ειτε ως βουλευτής ειτε ως Δήμαρχος σου αφαιρεί΄ τό δικαίωμα νά εχεις αποψη και γνώμη. Νά ασκείς κριτική,Νά αγωνίζεσαι για νά γίνει η πόλη σου καλλίτερη,οπως εχω αγωνισθεί εδώ καί πολλά χρόνια καί μάλιστα μέ επιτυχία σέ ορισμένα,οπου πέρασε η γνώμη μου. Τό νά βαρυνεσαι ομως συνολικά,αν και εισαι ενα καί μόνον ατομο,γιά τά διαχρονικά πολιτικά καί πολιτειακά λάθη τών μεγαλουπουργών,τών κυβερνήσεων ακόμα καί τών Δημάρχων ειναι λάθος. Μάλιστα τό γράφετε εσείς πού υπήρξαττε οπως λέτε στήν Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων,επί εποχής του προέδρου Γιάννη Καλαντίδη. Αφού λοιπόν αμφισβητείτε,χωρίς νά γνωρίζετε τήν προσωπική μου δράση- ακόμα καί ως μέλος του Δ.Σ τής ΕΑΧΑ – αφού ειρωνικά αμφισβειτείτε τά γραφόμενά μου,και ζητάτε απάντηση στό υποθετικό σας ερώτημα αν ειμαι θύτης η θύμα ολων τών λαθών από τήν πλευρά τής εκτελεστικής εξουσίας,τής Αστυνομίας,τής δημοτικής αστυνομίας τής Νομαρχίας,κα. σας επιστρέφω τό ερώτημα. Εισαστε αρα και εσείς «θύτης» αφού εισασταν στήν ΕΑΧΑ οταν επικυρώθηκε μετα πολλών αρχιτεκτονικών καί πολιτικών επαίνων,αυτό τό πανάκριβο τερατούργημα ,οπως αποδείχθηκε,τής πλατείας Ομονοίας.Γιατί θα γνωρίζετε καί πόσο στοίχισε η μετατροπή της σέ …δημόσιο ουρητήριο καί υπαιθριο ξενώνα κάθε παραβατικότητας ,οπως επίσης καί πόσο στοίχισε τό Σημητικό οραμα των Ολυμπιακών Αγώνων ! Οσο για τά αλλα Σημιτικά εργα-πού δέν τάαπαξιώνω συνολικά- σας θυμίζω τό «κράξιμο» πού επεσε για τήν πολυδάπανη εγκατάσταση αναβαθμιζόμενων φρακτών,στήν αρχή τής οδού περικλέους πού καταργήθηκαν ,εν μιά νυκτί.Τό θυμάσθε σίγουρα! Καί ο Γιάννης καλαντίδης,οντως πρόσφερε εργο. Αλλά εκείνη τήν εποχή,δέν υπήρχαν τά σημερινά προβλήματα στό κέντρο τής Αθήνας-τότε πρίν από δώδεκα χρόνια,τήν περίοδο πού εξυμνείτε. Αλλη Αθήνα,αλλες εποχές!

Η αρμόδια/αναρμόδια κάτοικος της οδού Αρμοδίου… Ή Το Κέντρο στο κέντρο των πραγμάτων (Σχόλιο στο άρθρο της Φ. Πιπιλή στο aixmi.gr)

Η αρμόδια/αναρμόδια κάτοικος της οδού Αρμοδίου… Ή Το Κέντρο στο κέντρο των πραγμάτων

Και ως κάτοικος του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας (και γέννημα-θρέμμα) αγανακτισμένη! Από τι όμως;

Να τα πάρουμε με τη σειρά;

Λέτε κα Πιπιλή: “Θύτες όλοι οι υπεύθυνοι και αρμόδιοι κυβερνητικοί και πολιτειακοί παράγοντες.” Και πιο κάτω όμως: “Αγωνίζομαι διαχρονικά ως δημοσιογράφος, ως δημοτική σύμβουλος και τώρα ως βουλευτής.”

Τελικά είστε ανάμεσα στους υπεύθυνους και αρμόδιους κυβερνητικούς και πολιτειακούς παράγοντες ή όχι; Άρα είστε κι εσείς ως τέτοιος (παράγων) θύτης ή όχι;

Βασικό ερώτημα: Είστε ως τέτοιος παράγων αρμόδια ή όχι;

Πιο βασικό ερώτημα: Εαν δεν είστε, γιατί όλοι θέλετε να γίνετε Δήμαρχοι, Δημοτικοί Σύμβουλοι και Βουλευτές; Για να είστε ή για να μην είστε αρμόδιοι; Επειδή έχετε ή επειδή δεν έχετε αρμοδιότητα;

Και τώρα λίγη ιστορία:

Ο “αρχής γενομένης” βασικός υπαίτιος Σημίτης (όπως λέτε) επένδυσε ανάμεσα στο 2000 – 2004, 120 εκατομμύρια ευρώ για αναπλάσεις και έργα στο Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας. Το ξέρετε καλά γιατί ήσασταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας ΑΕ. Τότε με τον Γιάννη τον Καλαντίδη. (Να το λέμε το όνομα για να μην το ξεχνάμε…) Που όποτε είχε πρόβλημα έπαιρνε στο τηλέφωνο τον “αρχής γενομένης” Σημίτη και του το έλυνε. Την περίοδο εκείνη μάλιστα ο Δήμαρχος Αβραμόπουλος συμμετείχε σε όλα αυτά με πινακίδες που έλεγαν ότι στην περιοχή κάνει αναπλάσεις ο Δήμος Αθηναίων…!

Θέλετε να σας υπενθυμίσω τα χρήματα που επένδυσε ο κ. Καραμανλής μέσω του δικού του (όπως και της Δημάρχου κας Μπακογιάννη) προέδρου της ΕΑΧΑ ΑΕ κου Γριβέα: 500 χιλιάδες ευρώ!!! Για την ανάπλαση της οδού Κτενά και της οδού Ρόμβης. Αντε και άλλα τόσα για την ανάπλαση της οδού Μακρυγιάννη πριν τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης. Το γράφω έτσι γιατί η ανάπλαση της πλατείας Μοναστηρακίου καθώς και οι απαλλοτριώσεις στην Κορεάτικη Αγορά ήταν προαποφασισμένες και αναγκαστικά τοποθετήθηκαν τα χρήματα. (Η δικαιοσύνη υποδεικνύει να πούμε  ότι η κα Μπακογιάννη κυνήγησε πολύ την ολοκλήρωση της απαλλοτρίωσης της Κορεάτικης. Μέχρι εκεί νομίζω όμως…). Ας μην μιλήσουμε για τη συνέχεια του κου Κακλαμάνη… “Η πιο καθαρή πόλη της Ευρώπης” και τα λοιπά…

Το κέντρο λοιπόν της Αθήνας υπέστη την αδιαφορία που επέλεξε ο κ. Σουφλιάς επί εξαετίας γιατί “ο θειός του έχει και αυτός ανάγκες στο χωριό του και δεν μπορούν να πηγαίνουν όλα τα χρήματα στην Αθήνα”!

Εσείς κα Πιπιλή ξεπεράστε τη (ξεπετάξτε τη) έτσι απλά αυτήν την ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ: “Μην αρχίσετε να μου λέτε τώρα, η ΝΔ τι έκανε; Ο Παυλόπουλος;  Η Ντόρα, ο Κακλαμάνης; Γιατί ό,τι και να πείτε θα συμφωνήσω μαζί σας!”

Θα συμφωνούσα μαζί σας, ειλικρινά, στο ζήτημα της αργοπορίας και της καθυστέρησης της εφαρμογής των μέτρων από τη σημερινή κυβέρνηση, αν η διαφαινόμενη προσέγγισή σας δεν ήταν απλά απαξιωτική. Τουλάχιστον έχουν ένα σχέδιο, έχουν δείξει ένα ενδιαφέρον και ξανάγινε το Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας πολιτικό θέμα πρώτης γραμμής, πριν από το θλιβερό χθεσινό επεισόδιο.

Συσκέψεις – ξεσυσκέψεις με κάποιον τρόπο το παλεύουν! Εσείς ως Δημοτικός Σύμβουλος ή Βουλευτής πώς το παλέψατε επί εξαετίας;

Και για να τελειώνουμε με την ιστορία: Ακόμα και εκείνοι οι πρώτοι μετανάστες που δούλεψαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες έχουν φύγει από το Ιστορικό Κέντρο και μένουν μαζί με τους υπόλοιπους αστο-μικρο-μεγαλο-προλεταριο-δήθεν Έλληνες στα προάστεια.

Επι του προκειμένου:

1. Τα μέτρα για το Ιστορικό Κέντρο ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ είναι σύνθετα και πολλαπλά. Και αυτό το γνωρίζετε πολύ καλά! Το πρόβλημα δεν είναι ούτε αποκλειστικά αστυνομικό ούτε αποκλειστικά μεταναστευτικό ούτε αρχιτεκτονικό ούτε οικονομικό αλλά όλα αυτά μαζί και ταυτόχρονα. Άρα μην κατηγορείτε τους πολυελαίους για τον απλούστατο λόγο ότι όπου υπάρχουν πολυέλαιοι υπάρχουν και άνθρωποι που ανταποκρίνονται στην αξία τους. Με πιο απλά λόγια: Ένα Ιστορικό Κέντρο αναβαθμισμένου -απ ‘όλες τις απόψεις- επιπέδου ζωής δεν εγκαταλείπεται στην εγκληματικότητα και στην απαξίωση.

2. Ναι χρειάζεται μεγάλη ταχύτητα, πολύ μεγάλη ταχύτητα. Δεν την επιδεικνύει κανείς δυστυχώς στην Ελλάδα από την εποχή του Καποδίστρια… Ας κάνουμε ό,τι μπορεί ο καθένας για να επισπεύσουμε και να κάνουμε τους ρυθμούς ταχύτατους. Αυτό ως βουλευτής μπορείτε να το κάνετε;

[Ο Γιάννης ο Καλαντίδης (μόνος του) όμως σε 3 χρόνια ολοκλήρωσε πάνω από 70 παρεμβάσεις (μεγάλες και μικρές) στο Κέντρο. Έτσι για να το έχουμε στο νου μας!]

3. Κατά τη γνώμη μου, ναι, είναι ρατσιστής και ξενόφοβος, όποιος συλλήβδην κατηγορεί τους μετανάστες που βρίσκονται στην Αθήνα. Δεν ευθύνονται για την εγκατάλειψη της Αθήνας ούτε και για το γεγονός ότι μαζεύτηκαν εκεί, επειδή απλά “εκεί” υπάρχουν άδεια σπίτια για να βρουν καταφύγιο. Μπορεί να είναι λίγο πιο περίπλοκο, αλλά δεν είναι του παρόντος να αναλυθεί. Η ουσία είναι ότι τα σπίτια άδειασαν από την αδιαφορία μας να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον αντάξιο της Ιστορίας και σημασίας του Κέντρου. Και βέβαια ανθρώπινο. Και επίσης άδειασαν -λένε- από το συμφέρον που έχουν/είχαν κάποιοι να υποβαθμιστεί το Κέντρο. Δεν μιλώ εκ του ασφαλούς. Τώρα εάν δεν σας καλύπτει το ότι εργάζομαι στο κέντρο της Αθήνας τα τελευταία 13 χρόνια (από το πρωί έως το βράδυ) αλλά μένω στην Αγία Παρασκευή λυπάμαι… Όποτε χρειάζεται να φεύγω στις 12 ή στις 2 (το βράδυ) από το γραφείο λυπάμαι περισσότερο!

4. Δεν είναι πολυέλαιος ότι το Κέντρο πρέπει να κατοικηθεί,  από μόνιμους κατοίκους αλλά και από ανθρώπους που εργάζονται και παράγουν σε αυτό: Να σταματήσει η απομάκρυνση των υπηρεσιών από το Κέντρο, να σταματήσει η απομάκρυνση του εμπορίου και της μικρής βιοτεχνίας από το Κέντρο. Να αποκτήσει πάλι δημιουργικό και παραγωγικό πληθυσμό! Ανανεωμένο οικονομικό υπόβαθρο.

5. Ο μαρασμός του Κέντρου είναι αποτέλεσμα πρωτίστως της αδιαφορίας μας. Στο σημείο που έχουμε φτάσει η προσπάθεια θα είναι πολύ πιο δύσκολη και πιο χρονοβόρα. Με ελαφρότητα όμως του τύπου “αγανακτισμένοι πολίτες” δεν θα λυθεί το πρόβλημα ούτε θα αξιολογηθεί ως “κατ’επείγον”. Μάλλον θα ορθώσει μεγαλύτερα αδιέξοδα.

6. Αρμοδιότητες έχουν όλοι. Καταδείχτηκαν όλες στο Πόρισμα της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής πριν ένα χρόνο περίπου. Αναλυτικά μετά από τουλάχιστον 5 συνεδριάσεις της. Θέληση να επωμιστούν τα βάρη τους όμως λίγοι επιδεικνύουν!

7. Στην πράξη: Μου άρεσε όταν ήμουν στην ΕΑΧΑ μια κουβέντα ενός καναδού καθηγητή: ‘Όποιος βρίσκεται στο κέντρο των πραγμάτων διαχειρίζεται το χάος πολύ πιο εύκολα”. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν ΣΗΜΕΡΑ έστω χωρίς σχέδιο (αν και σχεδιασμός και εικόνα υπάρχουν) με όποια παρέμβαση είναι άμεσα υλοποιήσιμη, όποιο χαρακτήρα και αν έχει (πολεοδομικό, αρχιτεκτονικό, αστυνομικό, κοινωνικό, οικονομικό), όποιου μεγέθους και αν είναι μόνο και μόνο για να ξαναβάλουμε το Κέντρο στο κέντρο των πραγμάτων. Το χάος θα μας φοβίσει λιγότερο καθώς θα έχουμε πιάσει την αρχή.

———————————————————————————————————————————————————————————————————

Άρθρο Φωτεινής Πιπιλή στο aixmi.gr ( http://www.aixmi.gr/index.php/meionothta-athinaiwn-thrinei-nekroths/ )

Η μειονότητα των Αθηναίων θρηνεί το νεκρό της

Να που το μαχαίρι έφτασε στο κόκκαλο. Κυριολεκτικά! Με θύμα έναν 44χρονο ανύποπτο Αθηναίο πολίτη. Δολοφόνοι, τρία μέλη των αμέτρητων εγκληματικών συμμοριών που κατοικοεδρεύουν ανενόχλητοι στο κέντρο των Αθηνών. Θύτες όλοι οι υπεύθυνοι και αρμόδιοι κυβερνητικοί και πολιτειακοί παράγοντες. Οκτώ συσκέψεις από το Φεβρουάριο του 2010 έχουν γίνει με την παρουσία ή υπό την αιγίδα του πρωθυπουργού για την αθλιότητα που επικρατεί στο Iστορικό Kέντρο, ενώ για τον Ιούνιο έχει ανακοινωθεί η πολυδιαφημισμένη κυβερνητική παρουσίαση για την αναβάθμισή του. Όπου προέχουν-  σαν δεν ντρέπονται  -τα φρου φρου και τα αρώματα τύπου «επιδότηση ενοικίου σε νεαρά ζευγάρια που θα προτιμήσουν το ιστορικό κέντρο για να κατοικήσουν, εξωτερικό καλλωπισμό εγκαταλελειμμένων δημοσίων κτιρίων» ανατρέποντας κάθε λογική που θέλει πρώτα να μπαίνουν τα θεμέλια -η εκκαθάριση της περιοχής από την εγκληματικότητα και τη λαθρομετανάστευση- και μετά οι πολυέλαιοι.

Μην αρχίσετε να μου λέτε τώρα, η ΝΔ τι έκανε; Ο Παυλόπουλος;  Η Ντόρα, ο Κακλαμάνης; Γιατί ό,τι και να πείτε θα συμφωνήσω μαζί σας! Άλλωστε, όλοι οι πολιτικοί υπεύθυνοι αρχής γενομένης από τον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς του τεράστιου project των Ολυμπιακών Aγώνων -ο Σημίτης, δηλαδή- που για να εξασφαλίσουν φθηνά εργατικά  χέρια, για να γίνουν τα θηριώδη κτίρια ενόψει του 2004, έκαναν την Αθήνα «ανοίξαμε και σας περιμένουμε»! Όπως και οι μετέπειτα υπεύθυνοι για την αθλιότητα του κέντρου τα προηγούμενα χρόνια, πήγαν δια της ψήφου των πολιτών, σπίτι τους!

Προσωπικά ο Γιώργος Παπανδρέου και οι υπουργοί της κυβέρνησης του, ο Χρυσοχοΐδης, ο Παπουτσής, ο Ραγκούσης, η Μπιρμπίλη, μας τρέλαναν στις δηλώσεις και στα προγράμματα και στους σχεδιασμούς για την ολική επαναφορά της ζωής, στο κέντρο της Αθήνας, 18 μήνες τώρα. Ήδη είχαν αρχίσει οι κάτοικοι των προβληματικών αθηναϊκών περιοχών, από τον Αγ.Παντελεήμονα, την Κυψέλη, την πλατεία Βάθη, την Ομόνοια, το Μεταξουργείο, να οργανώνονται και να ζητούν βοήθεια.

Le vaisseau est ainsi conçu

Le vaisseau est ainsi conçu.

France Valliccioni

 

Vernissage le samedi 9 avril à 19h00.

Exposition du 14 avril au 14 mai 2011 du jeudi au samedi de 14h00 à 20h00 et sur rendez-vous.

 “C’est assez simple. Une coquille. Retournée ? Oui – on peut en effet dire cela. Une remarquable prouesse technique. A tremendous feat of engineering – si vous préférez. Un formidable travail de coopération internationale. Son décor blanc et or est typique du goût classique qui s’épanouit sous l’Empire et la Restauration. Un vaisseau magnifique. Entre-nous, vous avez peu d’espoir d’obtenir plus d’informations à son sujet. Le vaisseau est trop précieux pour qu’il se puisse commenter. Le vaisseau est l’arbre suprême. Le vaisseau est – je vous l’ai dit déjà – ainsi conçu. Vous aimeriez des clefs ? La fève peut-être ? Tentez votre chance. Devenez partenaire. Affilié, ça paie. Bienvenue à Hyperchartres.”
France Valliccioni

 

(fermeture exceptionnelle les 28-29 et 30 avril)
image MAGP : N. Blaya
Le commissariat bénéficie du soutien de la Drac Ile-de-France et de la Ville de Paris.

———————————————————————————————————————–
le commissariat / au Treize / 113, bd Richard Lenoir / 75011 Paris
———————————————————————————————————————–
www.lecommissariat.org /
info@lecommissariat.org
———————————————————————————————————————–

Thus is the vessel conceived.

France Valliccioni

Opening on Saturday 9 April, 7pm.

Exhibition from the 14 April to the 14 May 2011,
Thursday-Saturday, 2-8pm and on appointment.

“It’s rather simple. A shell. Inside-out? Yes – indeed, it is possible to say so. An incredible feat of engineering – une remarquable prouesse technique – if you prefer. A tremendous piece of international cooperation. Its gold and white patterns are typical of the classical taste which blossoms during the Empire and the Restoratio. A magnificent vessel. Between us, you do have little hope of obtaining more information about it. The vessel is too precious so it may be commented upon. The vessel is the supreme tree. Thus – I already told you so – is the vessel conceived. You want the keys? The charm may be? Try your luck. BECOME A PARTNER. It pays to refinance. Welcome to Hyperchartres.”
France Valliccioni

(Please note : the gallery will be exceptionaly closed on the 28-29-30 of April)
picture MAGP: N. Blaya

Le commissariat is supported by the French Ministry of Culture and the City of Paris.

———————————————————————————————————————–
le commissariat / au Treize / 113, bd Richard Lenoir / 75011 Paris
———————————————————————————————————————–
www.lecommissariat.org /
info@lecommissariat.org

re-mon amie FV

France VALLICCIONI

Water Walk – 4 juillet-12 septembre 2010, MAGP, Cajarc. Vues de l’installation “le beau projet”.

Le vaisseau est ainsi conçu. C’est assez simple. Une coquille. Retournée ? Oui – on peut en effet dire cela. Une remarquable prouesse technique. A tremendous feat of engineering – si vous préférez. Un formidable travail de coopération internationale. Son décor blanc et or est typique du goût classique qui s’épanouit sous l’empire et la Restauration. Un vaisseau magnifique. Entre-nous, vous avez peu d’espoir d’obtenir plus d’informations à son sujet. Le vaisseau est trop précieux pour qu’il se puisse commenter. Le vaisseau est l’arbre suprême. Le vaisseau est – je vous l’ai dit déjà – ainsi conçu.

Les meilleures politiques urbaines se sont heurtées à des problèmes de financement. La revitalisation de quartiers dégradés sollicitera fréquemment des outils culturels, publics et privés, au point de faire émerger une économie de la culture créatrice de richesse, de sens, et d’emplois. Vous vous attendiez à quoi ?Vous avez entendu parler du vaisseau n’est-ce pas ? Que vous faut-il de plus ? Vous y croyez encore ? Je vous ai déjà vue quelque part ? Tu me laisseras ici plus tard ? Tu ne veux plus me voir ? Mais qu’est-que je t’ai fait ? Je veux bien te croire.

Arrachez les oeillets et détruisez leurs dindes. Eclatez leurs bordures. Faites moi plaisir mon petit. Vengez moi. Vous n’êtes pas comme les autres. Ils ne vous aimeront pas. Ils auront trop peur de vous. Tu les effraies avec ton humour.

Vous cherchez la sopheresse? Elle n’existe pas. Ils vous auront menti. En bout de ligne ? Ecoutez-moi : utilisez le Talisman de contrôle des lignes telluriques pour obtenir des informations du Focalisateur sous le Lac Indu’le. Ensuite, allez vers l’est au Sanctuaire draconique azur près du sud du centre de la Désolation des dragons et observez ce qu’il s’y passe depuis l’escarpement ouest.

HYPERCHARTRES (extraits)

http://www.francevalliccioni.com/#

Πουριτανισμός ή χρεοκοπία; Η λάθος διελκυστίνδα

“Κανένας πουριτανός δεν αρνείται θυσίες για έναν ανώτερο σκοπό”. Αφορμή για τη σημερινή σκέψη αποτέλεσε το άρθρο του Παναγή Γαλιατσάτου στην Καθημερινή (21/07/2010, Τάσεις, Φορολογικός Πουριτανισμός) και η προηγούμενη φράση που περιέχεται σε αυτό το άρθρο. Απομονωμένη η πρόταση αυτή θα μπορούσε να αναφέρεται και στους επαναστάτες του ’21  που προτιμούσαν τη θυσία -ακόμα και του θανάτου- για έναν ανώτερο σκοπό… Προφανώς και δεν εννοεί αυτούς ο αρθρογράφος! Αναρωτιέμαι όμως αν υπάρχει κάτι τελικά για το οποίο αξίζει κάποιος να κάνει θυσίες, χωρίς να αξιωθεί να χρεωθεί μια οποιαδήποτε ετικέττα, εδώ του πουριτανού, στην αυλή του Μέτερνιχ, του τρομοκράτη.

Όμως το θέμα μου είναι η οικονομία…

Οποιαδήποτε μεταβολή στο δημοσιονομικό σχέδιο της κυβέρνησης προς το πιο χαλαρό, δηλαδή το πιο “ελευθεριάζον” (νεοφιλελεύθερο;), θα ήταν σύμφωνα με τον αρθρογράφο αιτία ή “λόγος” προσφυγής στις κάλπες. Αλλά ο χαρακτηρισμός του πουριτανού, ακόμα και αν αναφέρεται σε μια παλαιοκαπιταλιστική – “διαμαρτυρόμενη”- πρακτική, με ξενίζει. Εάν δηλαδή, διανοηθείς να μη στηριχθείς σε μια τραπεζική (δήθεν αναπτυξιακή και επενδυτική) αδράνεια που οδήγησε σε πρακτικές αγύρτικης κερδοσκοπίας, σε επίπεδο μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, είσαι πουριτανός;

Επειδή όπως πάντα το έκανα το άλμα, ας εξηγηθώ:

Δεν ξέρω πώς εννοεί η κυβέρνηση την προσπάθειά της να ξεφύγει κάπως από το σφικτό πλαίσιο της λιτότητας ώστε να στηρίξει την ανάπτυξη. Ούτε αν έχει σκοπό να το κάνει. Όμως μπορώ να υποθέσω ότι η προσπάθειά της να λειτουργήσει με αυστηρούς φορολογικούς κανόνες και με σταθερότητα στην εφαρμογή τους, δεν παραπέμπει υποχρεωτικά σε πουριτανισμό.

Αλλά και επίσης αν είχα να επιλέξω ανάμεσα στην αγύρτικη νοοτροπία του κέρδους και στον “πουριτανισμό”, μάλλον θα επέλεγα το δεύτερο.

Ο φόβος μου είναι άλλος: Υποθέτοντας ότι τώρα, άμεσα,  λύονται τα αυστηρά δεσμά των “θυσιών” και αντικαθίστανται από τη συνήθεια του εύκολου δανεισμού από ένα τραπεζικό σύστημα που υποβοήθησε την υπόνοια της ασυδοσίας, θα σταματούσαμε να είμαστε -σίγουρα- πουριτανοί! Θα σταματούσαμε να είμαστε και χρεοκοπημένοι; Αναρωτιέμαι μήπως είναι πολύ νωρίς να σταματήσουμε την προσπάθεια λειτουργίας με κανόνες σε όλα τα επίπεδα. Φοβάμαι μήπως η άμεση προσφυγή σε μια χαλάρωση λόγω “αναπτυξιακών υποχρεώσεων” δεν αποφύγει την ανακύκλωση των πρακτικών των παρελθόντων ετών που βάσει της έντονης αδράνειας της κοινωνίας μας, θα οδηγήσει και πάλι τους “επιχειρηματίες” σε κουτοπόνηρες εφορμήσεις και τις τράπεζες σε ένα ακόμα ανελέητο δανειστικό κυνηγητό, που θα αναπαραγάγει την ίδια παθογένεια.

Λυπάμαι, αλλά δεν έχω εμπιστοσύνη ούτε στον ένα πυλώνα “ανάπτυξης” ούτε και στον άλλο. Ο μεν είχε πάθος τελικά με τα Καγιέν και ο άλλος το χρηματοδοτούσε. Με κάνει αυτό “πουριτανό”; Μήπως διαμαρτυρόμενο καπιταλιστή;  

Ποιοί πιέζουν για την ανάπτυξη, εδώ και τώρα; Οι πυλώνες της “ανάπτυξης” που οδήγησαν την Ελλάδα στην χρεοκοπία; Η διαφωνία μου, αντιθέτως, φαίνεται παλαιοσοσιαλιστική: Δεν μπορεί η ανάπτυξη να στηριχθεί στο τραπεζικό σύστημα που πουλά όσο-όσο και όπου-όπου υπηρεσίες και μαθήματα “κουρσαρισμού”. Οι επιχειρηματίες πρέπει να έχουν σχέδιο ανάπτυξης, το οποίο θα καταθέσουν. Και οι τράπεζες νοοτροπία στήριξης ενός σχεδίου, με συμβουλευτικές υπηρεσίες για την επιτυχία του και όχι για την μετατροπή του σε ρεσάλτο κοντόφθαλμου κέρδους.

Λοιπόν! Ως μικρός επιχειρηματίας, σε μια χώρα σαλταδόρων, το πήρα απόφαση: Δεν είμαι πουριτανός αλλά δεν είμαι και αγύρτης. Θα περιμένω ακόμα στο πλαίσιο της προσπάθειας να σταματήσει η δύναμη της αδράνειας του νεοπλουτισμού, της ασυδοσίας, της κλοπής.

Κι εσείς εκεί στον 6ο: Κρατηθείτε!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.